کنسرت  لاس و گاس

کلماتی چون رویائی، باشکوه، زیبا و مجلل دیگر کوچکتر از آنند که بتوان با آن ها به تعریف از گلبانویمان پرداخت!

برای اولین بار بی نظیر ترین آرایش صحنه را در این کنسرت شاهد بودیم. پرده های آبی و سفید، زیبائی، جلال و شکوه خاصی داشت و صحنه آماده بود تا ملکه ی فلب ها را پذیرا شود !

کنسرت با هنر نمائی گروه رقص وارتان شروع شد. آنها با زیبائی تمام و همراه با موسیقی سنتی ایرانی برنامه ی خود را اجرا کردند. لباسهایشان بسیار شیک و با زیبائی تمام طراحی شده بود.

سپس زمان هنر نمائی گوگوش ما فرا رسید. او با لباس آبی کمرنگ بلند و با طرح جدید موهای کوتاه شده ی بلوندش، زیبا تر از همیشه، بر صحنه ظاهر شد. در حقیقت، به مانند عروسک زیبائی، بر روی صحنه می خرامید و به حالت تعظیم ، به تشویق و فریاد شادی مردم پاسخ می داد!

او 3 آهنگ خواند و سپس سخن از دوستی با مهرداد گفت و از او تقاضا کرد تا با هم بر روی صحنه برنامه اجرا کنند. بعد از یک آهنگ دوصدائی، گوگوش صحنه را ترک کرد و آن را به مهرداد سپرد. مهرداد چند آهنگ از آلبوم های خودش را خواند و از سوی جمعیت که از برنامه اش لذت می بردند و با او تبادل احساسات می کردند، مورد تشویق قرار گرفت.

گوگوش در طول برنامه پنج بار لباس عوض کرد. هر کدام از لباسهایش با زیبائی خاص طراحی شده بود. البته بجز گوگوش چه کس دیگری را می توان یافت که جاذبه ی یک لباس بلند یا یک لباس شب و حتی یک لباس جین را با آن همه زیبائی به نمایش بگذارد!

کسی نمی خواست که او به هر دلیل صحنه را ترک کند! هر بار که برای تعویض لباس از صحنه خارج می شد ، جمعیت با صدای "اوه نه" و " نرو!" عکس العمل نشان می داد!

بین هر تعویض لباس، صحنه در اختیار مهرداد، کامبیز و گروه رقص قرار می گرفت. گروه رقص به هنگام اجرای بعضی از آهنگ ها مهرداد را همراهی می کرد. بسیار زیبا.

گوگوش تعداد زیادی از آهنگ های جاویدان قدیمی خود را اجرا کرد و همراه با آهنگ هائی که ریتم ضربی داشت می رقصید و هم زمان، با جیغ و فریاد شادی جمعیت روبرو می شد. نمی دانم باز هم باید شرح دهم که به هنگام اجرای آهنگ "کویر" حال و هوای سالن چگونه بود؟ وای! جمعیت به هنگام خواندن " خدایا، خدایا" با هیجان به خروش می آمد و خدایا خدایا را با او می خواند و وقتی آهنگ به پایان رسید، غریو شادی جمعیت با صدای بلند سالن را منفجر کرد. او شاکر بود. به مردم تعظیم کرد ، بر صحنه زانو زد و سر زیبایش را به حالت سجده بر خاک صحنه سائید!

در بخشی از برنامه اش لباس مجلل مشکی بلندی که قسمتی از آن با بند مشبک شده بود به تن داشت. مو هایش را پشت سرش جمع کرده بود و با زیبائی و ظرافت آهنگ "آی مردم مردم" و چند آهنگ قدیمی مثل " من و گنجشک های خونه" راخواند. او همچنین آهنگ جدید ارمنی خود را که به تازه گی ضبط کرده است اجرا نمود که نه تنها ارامنه ی عزیر را، بلکه سایر حاضران در کنسرت را نیز به وجد در آورد.

گروه رقص در اجرای دو آهنگ، گوگوش را همراهی کرد. یکی از آن ها "اطاق من" بود. رقصنده ها پیراهن سفید، شلوار مشکی و جلیقه پوشیده بودند و به هنگام رقص کلاه بر سر و عصا در دست داشتند. اجرای این بخش اشاره ای به اجرای برنامه ی چارلی چاپلین توسط گوگوش داشت. بسیار برنامه ی زیبائی بود.

به محض شروع آهنگ "سکینه دای قزی" ، مردم شروع به دست زدن کردند و به پا ایستادند تا شاهد یکی از زیباترین اجرا های این آهنگ در طول زندگیشان باشند. ایکاش تمام شما دوستداران گوگوش نیز آنجا بودید و می دیدید. عجب رقص زیبائی. واقعا زیبا!

گوگوش همچون دختر بچه ای شیرین و زیبا بر روی صحنه می رقصید. بسار جذاب!

شبی بس شگفت انگیز بود. پر از هیجان و سرور. او دوباره قلب ها را برای چندین و چندمین بار تسخیر نمود. مهم نیست که چند بار یک آهنگ را می خواند، ویا همان رقص و حرکات را دو باره اجرا می کند؛ مهم آن است که هر بار به این آهنگ ها و حرکات طراوت جدیدی می بخشد و تماشای آن ها همیشه لذت بخش و سرور آفرین است!

برای همه آشکار بود که گوگوش از ناراحتی لارنژیت رنج می برد، ولی این مطلب هر گز نتوانست او را از ارئه ی آن چنان شب خاطره انگیزی به همگان باز دارد. گوئی با آن اجرای برجسته چنین می گفت : " عشق و پشتیبانی شما را سپاس می گزارم و می خواهم به این وسیله حق شناسی خود را با تقدیم تمام آنچه در توان دارم به شما ابراز نمایم." و به راستی چنین کرد!

ترا دوست داریم ای ملکه ی قلب ها! کسی به مانند تو نیست و هرگز نخواهد بود!

و کنسرت با اجرای سرود "ای ایران" که همه در آن شرکت داشتند به پایان رسید.

نام گوگوش (فائقه آتشین)

تاریخ تولد 1328

دختر صابر آتشین (بازیگر)

همسر سابق بهروز وثوقی (بازیگر)

همسر مسعود كیمیایی (كارگردان)

بیوگرافی

بخشی از فیلمشناسی

- متولد سال 1328 در تهران.

- دارای مدرك تحصیلی متوسطه

- فعالیت هنری با عملیات آكروباسی (1334)

- فعالیت هنری با خوانندگی (1338)

- شروع فعالیت در سینما با بازی در فیلم بیم و امید

- شروع مجدد خوانندگی پس از وقفه ای طولانی در سال 1379 (كانادا)

بیم و امید (1339)

گدایان تهران (1345)

ستاره هفت آسمون (1347)

سه دیوانه (1347)

پنجره (1349)

احساس داغ (1350)

بی تا (1351)

ممل آمریكایی (1353)

شب غریبان (1354)

همسفر (1354)

ماه عسل (1355)

نازنین (1355)

در امتداد شب (1356)

امشب اشكی می ریزد (1357)